De fooienvraag op Curaçao gaat eigenlijk niet over gulheid. Hij gaat erover dat je niet twee keer betaalt. Op een groot deel van de rekeningen in restaurants en hotels staat al een bedieningsgeld, dat is iets anders dan een fooi, en die twee worden voortdurend door elkaar gehaald. Amerikaanse gasten komen aan met een gewoonte van 15 tot 20 procent, Nederlandse gasten met de gewoonte om af te ronden. Geen van beide reflexen klopt hier helemaal.
Kort samengevat: kijk eerst op de rekening. Volgens het Curaçao Tourist Board bedraagt het bedieningsgeld normaal gesproken ongeveer 10 procent in restaurants en 12 procent in hotels, en dat is geen fooi maar een toeslag van de zaak. Staat er niets, dan is 5 tot 10 procent voor de bediening het lokale niveau, ongeveer 10 procent op een afgesproken taxiritprijs, en 1 Caribische gulden per koffer voor een kruier. De consumentenbond van Curaçao stelt dat bedieningsgeld niet verplicht is als het niet op de menukaart staat en dat een fooi altijd vrijwillig is. De omzetbelasting zit al in de prijs.
Bedieningsgeld is geen fooi
Zoek voordat je iets toevoegt naar een regel met service charge of bedieningsgeld. Het Curaçao Tourist Board is er in zijn eigen Nederlandstalige vraag-en-antwoord duidelijk over: het bedieningsgeld bedraagt normaal gesproken ongeveer 10 procent in restaurants en 12 procent in hotels, het zit in de rekening, en het is niet hetzelfde als een fooi.
Dat onderscheid is de hele kern. Een bedieningsgeld is een toeslag van het bedrijf. Het staat op de rekening, het gaat naar de zaak, en hoeveel ervan bij de persoon terechtkomt die jouw tafel deed, zie je vanaf die tafel niet. De consumentenbond van Curaçao heeft dat expliciet gemaakt: elke zaak bepaalt zelf hoe het bedieningsgeld verdeeld wordt, sommige verdelen het hele bedrag onder het personeel, andere houden een deel voor de zaak en verdelen de rest.
Een fooi is het tegenovergestelde: een vrijwillige betaling van jou aan een persoon. Wil je specifiek die ene ober, barman of huishoudelijk medewerker bedanken, dan doet een bedieningsgeld dat niet voor je.
Moet je bedieningsgeld eigenlijk betalen?
Niet automatisch. De consumentenbond van Curaçao heeft de positie helder neergezet: bedieningsgeld in de horeca is niet verplicht als het niet op de menukaart vermeld staat, en fooien zijn altijd vrijwillig. Als consument ben je niet verplicht die kosten te betalen wanneer ze niet duidelijk zichtbaar zijn op de menukaart of prijslijst. Het bedrag is doorgaans een vast percentage van tien tot vijftien procent van het totaal, en de meeste zaken die het rekenen, zetten het gewoon op de kaart.
De praktische lezing is dus simpel. Stond het bedieningsgeld op de kaart of in je boeking, dan hoort het bij de afgesproken prijs en betaal je het. Staat het alleen op de rekening en nergens anders, dan mag je ernaar vragen. Wij zouden dat rustig en zonder scene doen, want een vergissing is veel waarschijnlijker dan opzet, maar het scheelt dat je weet waar je staat.
De richtlijnen als er geen bedieningsgeld op de rekening staat
Het Curaçao Tourist Board publiceert echte getallen in plaats van vage aanmoedigingen, wat verrassend behulpzaam is. In zijn eigen richtlijn: taxichauffeurs krijgen meestal ongeveer 10 procent van de ritprijs, kruiers 1 Caribische gulden per koffer, en obers tussen de 5 en 10 procent van de rekening. En er staat letterlijk bij dat fooien altijd aan je eigen inzicht wordt overgelaten.
Voor een Nederlandse lezer zijn dat herkenbare percentages. Ze liggen dicht bij wat je thuis zou doen en ver onder wat Amerikaanse reisgidsen voorschrijven. Afronden naar een rond bedrag of de munten laten liggen is hier een volstrekt normale handeling en komt niet krenterig over.
Contant werkt beter dan via de pin
Dit is een detail dat weinig gidsen halen en dat rechtstreeks van de consumentenbond van Curaçao komt. Wordt een fooi via de pinautomaat betaald en kan hij daar niet apart worden geregistreerd, dan kan dat leiden tot belastingverplichtingen voor de eigenaar van de zaak. Daarom is het advies om de fooi contant te geven als dat kan.
Praktisch betekent dat: neem een paar kleine biljetten mee. Het is ook de enige manier waarop je zeker weet dat een fooi bij een persoon terechtkomt in plaats van bij een bedrijf.
Taxi's: de ritprijs is het gesprek, niet de fooi
Taxi's op Curaçao rijden niet op de meter. De tarieven liggen vast per zone en lopen 's avonds laat op. De gewoonte die vrijwel alle taxi-misverstanden op dit eiland voorkomt, is de prijs met de chauffeur afspreken voordat je koffers in de kofferbak gaan, niet erna. De 10 procent uit de richtlijn reken je over die afgesproken prijs.
Ridesharing zoals Uber bestaat hier niet, dus voor wie verder wil dan het eigen strand is een huurauto meestal de rekensom die klopt. Dat leggen we uit in onze autohuurgids voor Curaçao. Voor de rit van het vliegveld naar je verblijf staat het zonesysteem in onze gids over transfers vanaf Hato (Engelstalig).
Guldens, dollars en jouw euro's
De Caribische gulden (XCG) is sinds 1 juli 2025 het enige wettige betaalmiddel op Curaçao. Amerikaanse dollars worden vrijwel overal geaccepteerd, en betaal je met dollars dan krijg je je wisselgeld regelmatig in guldens terug. De gulden is vast gekoppeld aan de dollar: 1 Amerikaanse dollar staat gelijk aan ongeveer 1,79 XCG.
Let op wat dat voor een Nederlandse portemonnee betekent. De gulden hangt aan de dollar, niet aan de euro, dus de eurowaarde van een prijs in XCG beweegt mee met de dollarkoers. Er is geen vaste omrekening naar euro's die wij hier kunnen opschrijven zonder hem binnen een maand onwaar te maken. Kijk de koers na op de dag zelf, en kies bij het pinnen of afrekenen altijd voor afrekenen in de lokale munt in plaats van in euro's, want die "handige" omrekening aan de terminal is vrijwel altijd de duurdere. Hoe pinnen en betalen hier verder werkt, staat in onze gids over geld en pinnen op Curaçao.
Voor fooien maakt de koppeling één ding concreet: 1 Caribische gulden per koffer is ruwweg 56 dollarcent. Een euro of een dollar per koffer is dus royaal, niet karig.
De belasting zit al in de prijs
Curaçao heft omzetbelasting (OB), en die zit in de weergegeven prijs in plaats van dat hij er aan de kassa bij komt. De Belastingdienst Curaçao publiceert de tarieven zelf. Het algemene tarief is 6 procent. Voor het verhuren van logies aan mensen die er kort verblijven, maximaal 90 dagen, is het 7 procent. Verblijf je langer dan 90 dagen maar korter dan een jaar, dan is het 6 procent, en bij permanente verhuur van minimaal een jaar 0 procent. Dat laatste is precies het soort detail dat telt bij een lange vakantie op Curaçao.
Daarnaast bestaat er een hoog tarief van 9 procent. Dat geldt onder meer voor het verstrekken van eten, frisdrank en alcohol voor gebruik ter plaatse in het kader van een hotel-, cafe- of restaurantbedrijf, voor het gelegenheid geven tot duiken, voor uitstapjes voor ontspanning en vermaak waarbij een voertuig of vaartuig een essentieel onderdeel is, en voor de verhuur van motorrijtuigen en pleziervaartuigen. Kort gezegd: je restaurantrekening, je duikdag en je boottocht vallen onder het hoge tarief, en dat zit al in de prijs verwerkt.
Sinds 2014 is het bovendien verplicht om de omzetbelasting in de prijs van eten en drinken op te nemen, aldus de consumentenbond van Curaçao. Er komt dus geen verrassingsregel bij, en de belasting is geen fooi.
Gidsen, huishoudelijk personeel en de rest
Voor tourgidsen en huishoudelijk personeel bestaat geen officiële richtlijn, en wij verzinnen er geen bedrag bij om het gat te vullen. Wat we wel kunnen zeggen is de structuur: een hotelbedieningsgeld van 12 procent is een toeslag van het hotel en volgt niet de persoon die je kamer heeft gedaan. Wil je die persoon iets geven, dan is dat een aparte, vrijwillige handeling, en contant met een kort briefje erbij zorgt dat het onmiskenbaar een fooi is en geen vergeten wisselgeld.
Hetzelfde geldt voor de strandbar op een lange middag, de duikgids die een zenuwachtige zwemmer het water in praatte, en de chauffeur die twintig minuten extra op je wachtte. Niets ervan wordt verwacht. Alles ervan landt.
Hoe een week er ongeveer uitziet
Concreet, voor een week: een paar etentjes waarbij het bedieningsgeld al op de rekening staat en je afrondt, een of twee waar dat niet zo is en je 5 tot 10 procent laat liggen, een afgesproken taxiritprijs met ongeveer 10 procent erbij, een gulden of een euro per koffer als iemand je bagage draagt, en iets voor een gids op de dag van de grote excursie. Meer is het niet.
En raak je het in de ene of de andere richting mis, dan gebeurt er niets. Fooien zijn hier uitdrukkelijk vrijwillig, het toeristenbureau zegt dat zelf, en niemand op dit eiland houdt de score bij. Waar je dat geld dan wél aan uitgeeft is een interessantere vraag, en daarvoor is onze gids over eten op Curaçao het startpunt, met de restaurants zelf op onze restaurantpagina's (Engelstalig).
Twee andere dingen die Nederlanders hier standaard verkeerd inschatten, om dezelfde reden als het bedieningsgeld: wat je zorgverzekering op Curaçao wél en niet doet, in onze gids over verzekering voor Curaçao, en of je telefoonbundel hier werkt, in bellen en internet op Curaçao. In beide gevallen luidt het antwoord: minder dan je denkt, omdat het eiland wel bij het Koninkrijk hoort maar niet bij de EU. Dezelfde vraag behandelen we voor een Engelstalig publiek, met dezelfde bronnen, in Tipping in Curacao (Engelstalig).